تفاوت
های من ورئیسم
تفاوت
وقتي من يك كاري را دير تمام
ميكنم، من كند هستم.
وقتي
رئيسم
كار
را طول دهد، او دقيق و كامل است.
تفاوت
وقتي من كاري را انجام ندهم، من
تنبل هستم.
وقتي رئيسم كاري را انجام ندهد، او مشغول است.
وقتي رئيسم كاري را انجام ندهد، او مشغول است.
تفاوت
وقتي
كاري را بدون اينكه از من خواسته شود انجام دهم، من قصد دارم خودم را زرنگ جلوه
دهم.
وقتي رئيسم اين كار را كند، او ابتكار عمل به خرج داده است.
وقتي رئيسم اين كار را كند، او ابتكار عمل به خرج داده است.
تفاوت
وقتي من سعي در جلب رضايت رئيسم
داشته باشم، من چاپلوسم.
وقتي رئيسم، رئيسش را راضي نگاه دارد، او همكاري ميكند
وقتي رئيسم، رئيسش را راضي نگاه دارد، او همكاري ميكند
تفاوت
وقتي من اشتباهي كنم، من نادان
هستم.
وقتي رئيسم اشتباه كند، او مانند ديگران يك انسان است.
وقتي رئيسم اشتباه كند، او مانند ديگران يك انسان است.
تفاوت
وقتي من در محل كارم نباشم، من در
گشتزدن هستم.
وقتي رئيسم در دفترش نباشد، او مشغول انجام امور سازمان است.
وقتي رئيسم در دفترش نباشد، او مشغول انجام امور سازمان است.
تفاوت
وقتي يك روز مرخصي مریضی
داشته
باشم، من هميشه مريض هستم.
وقتي رئيسم در مرخصي مریضی باشد، او حتماً خيلي بيمار است.
وقتي رئيسم در مرخصي مریضی باشد، او حتماً خيلي بيمار است.
تفاوت
وقتي من مرخصي بخواهم، بايد يك
جلسه دليل و توجيه بياورم.
وقتي رئيسم به مرخصي برود، بايد ميرفت چون خيلي كار كرده است.
وقتي رئيسم به مرخصي برود، بايد ميرفت چون خيلي كار كرده است.
تفاوت
وقتي من كار خوبي انجام ميدهم،
رئيسم هرگز به خاطر نميآورد.
وقتي من كار اشتباهي انجام دهم، رئيسم هرگز فراموش نميكند.
وقتي من كار اشتباهي انجام دهم، رئيسم هرگز فراموش نميكند.
تشکر
به امید مؤفقیت های بیشتر تان
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر